Subjectieve kennis
Subjectieve kennis is kennis die bepaald wordt door het oordeel van het subject: de persoon die waarneemt, ervaart of vindt. Een andere persoon kan bij precies hetzelfde object tot een ander antwoord komen, zonder dat een van beiden zich vergist.
Voorbeelden
- De kantine is gezellig.
- Dit lokaal is te warm.
- Het nieuwe rooster is onhandig.
Twee leerlingen kunnen hier eerlijk van mening verschillen. Er is geen meetlint dat de discussie beslist, want het antwoord zegt evenveel over de persoon als over het ding.
Kwalitatief onderzoek verzamelt doelbewust subjectieve gegevens — meningen, ervaringen, motieven — en dat is precies de bedoeling. Wil je weten waarom leerlingen de aula mijden, dan heb je hun beleving nodig, niet een thermometer. Subjectieve gegevens worden pas een probleem als je doet alsof ze objectief zijn.
Uit vijf interviews blijkt dat leerlingen de aula vooral te rumoerig vinden — een beleving die je als beleving rapporteert.
‘De aula is te rumoerig’ als feit in je conclusie zetten, zonder erbij te vermelden dat dit het oordeel van vijf leerlingen is.
Hangt samen met
- Objectieve kennis — de tegenhanger: onafhankelijk van de waarnemer
- Intersubjectieve kennis — wat er ontstaat als veel subjecten het eens worden
- Kwalitatief onderzoek — de methode die subjectieve gegevens serieus neemt